Massiccio
Stół z litego drewna

Design osadzony w sztuce

Jan Vermeer | Meisje met de parel, 1665 - 1667
Rama interpretacyjna dla wybarwienia Massiccio Noce

W malarstwie Jana Vermeera forma jest opisywana poprzez relacje tonalne i kontrolę światła. Obiekt pozostaje spokojny, osadzony, pozbawiony gestu, a jego obecność wynika z precyzyjnie dobranych proporcji i napięć wewnętrznych.

Wariant Massiccio Noce w orzechowym wybarwieniu odwołuje się do podobnej logiki postrzegania formy. Materiał nie dominuje kompozycji, lecz porządkuje jej odbiór. Ciepły ton drewna podkreśla masę blatu i miękkość jego krawędzi, nie wprowadzając dodatkowych akcentów formalnych. Forma pozostaje niezmienna. Zmienia się sposób, w jaki masa jest odczytywana w przestrzeni. Podstawa zachowuje swoją funkcję strukturalną, a relacja pomiędzy pionem i poziomem pozostaje czytelna, niezależnie od wybarwienia. Odniesienie do malarstwa nie ma charakteru ilustracyjnego, lecz dotyczy sposobu organizowania percepcji obiektu.

Idea i metodologia projektu

Massiccio | Wizja Atelier Unicello

Kolekcja Massiccio opiera się na analizie stołu jako obiektu pierwotnego, zbudowanego z relacji pomiędzy masą, strukturą nośną i płaszczyzną. Punkt wyjścia stanowiła redukcja środków formalnych do elementów niezbędnych konstrukcyjnie.
Forma nie wynika tu z dekoracji ani narracji, lecz z kontroli proporcji i ciężaru wizualnego. Masywny 6 cm blat dębowy pełni rolę dominującej płaszczyzny. Jego skala jest decyzją projektową, która porządkuje hierarchię całej kompozycji. Podstawa została sprowadzona do archetypicznej bryły nośnej, podporządkowanej relacji z blatem, a nie autonomicznej ekspresji.

Kolekcja Massiccio funkcjonuje jako zamknięty układ formalny. Zmiany proporcji blatu lub elementów nośnych pozostają w granicach tej samej logiki formalnej. Różnice w wybarwieniu nie modyfikują struktury obiektu, lecz wpływają na sposób jej odbioru.

Specyfikacja techniczna

Wymiary i proporcje

Forma stołów prezentowanych w kolekcji opiera się na zachowaniu równowagi pomiędzy estetyką, funkcją i ergonomią użytkową. Zmiany wymiarów blatu każdorazowo pociągają za sobą korektę proporcji podstawy, tak aby relacje konstrukcyjne pozostawały spójne niezależnie od skali obiektu. Dostosowanie przekrojów i rozstawów elementów nośnych wynika z analizy stabilności oraz komfortu użytkowania, bez ingerencji w zasadniczy charakter formy. Każdy wariant zachowuje czytelność struktury i konsekwencję detalu, przy jednoczesnym utrzymaniu trwałości i precyzji wykonania.

Średnica blatu: 90 | 100 | 110 | 120 | 130 | 140 | 150 |160 cm
Wysokość całkowita: 76 cm
Grubość blatu: 6 cm

Wymiary orientacyjne (≈)